Z czego odlewane są medale olimpijskie.
Z czego odlewane są medale olimpijskie – zadają sobie pytanie kibice na całym świecie. Czy złote medale rzeczywiście są ze złota? A może to tylko wizualny efekt osiągnięty dzięki technice galwanizacji metali. Srebrne są srebrne a brązowe z brązu – czy medale Igrzysk to analogia adekwatna do koloru medalu.
Niezwłocznie śpieszymy z odpowiedzią! Złoty medal którymi wynagradzani są zawodnicy na najstarszej i jednocześnie największej imprezie sportowej na świecie tylko trzy razy w ciągu ich historii odlany był z prawdziwego złota.
Więc z czego jak nie ze złota? Przedstawimy proces i skład złotych medali a także ich odpowiedników w kolorze srebrnym oraz brązowym.
Historia Nowożytnego Medalu Olimpijskiego.
Ateny, rok 1896. W Królestwie Grecji swój początek ma historia medali olimpijskich. Co ciekawe pierwsze odznaczenia w Atenach pozbawione były koloru złotego. Zawodnicy w nagrodę za 1 miejsce w zawodach otrzymywali srebrny krążek oraz gałązkę oliwną, drugie miejsce wynagradzane było brązowym medalem.
Dopiero w 1904 roku podczas 3 Igrzysk Olimpijskich w amerykańskim mieście Saint Louis złotą odznakę wręczono zwycięzcy, srebrnym medale wynagrodzono drugie miejsce a brązowym medale zdobywcę 3 miejsca.
Projekt medali do 1924 roku włącznie był odrębny na każdą imprezę. Dopiero od Igrzysk Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 roku przyjął się zarys nagród którego autorem był florencki artysta Giuseppe Cassioli. Na awersie widniała bogini zwycięstwa, w jednej ręce trzymająca wieniec laurowy, w drugiej zaś gałązki palmy. Na awersie zobaczyć mogliśmy jeszcze amforę, stadion oraz numer olimpiady a także miejsce i rok Igrzysk.
Od 1928 do 2000 roku i zawodów w Sydney awers medalu pozostawał niezmienny. W 1972 roku w Monachium organizatorzy zdecydowali się zmienić rewers – tył medalu. Mamy 2004 rok i powstaje nowy przód (awers) medalu który obowiązuje do dzisiaj – zaprojektowała go Elena Votsi.
Przedstawia on Nike zstępującą na stadion która w dłoni trzyma gałązkę palmy. Nad nią widnieją koła olimpijskie. W tle możemy ujrzeć jeszcze Akropol z Partenonem.
Z czego wykonane są Medale Olimpijskie.
Analogie dotyczące kolorów medali olimpijskich jak i wszystkich wielkich imprez sportowych na świecie zawsze budziły duże zainteresowanie obserwatorów. Czy medale odpowiednio za 1, 2 oraz trzecie miejsce rzeczywiście wykonane są z kruszcu złota, srebra i brązu. Otóż nie, jedynie w trzech przypadkach w historii Igrzysk Olimpijskich złote medale rzeczywiście były odlane ze złota. To z czego w takim razie odlane są medale i co możemy uzyskać po ich przetopieniu?
Złoty medal.
Złote medale olimpijskie tylko trzy razy w historii Igrzysk Olimpijskich były odlane z prawdziwego złota.
Wszystkie inne realizacje złotych medali odlewanych są ze srebra które musi być najwyższej próby 925 – 1000 czyli od 92,5 % do 100% czystego srebra.
Po odlaniu ze srebra, trofea są pozłacane. Minimalna ilość złota jaką zatwierdził MKOl na medalach to 6 gram czystego złota (próba 950-1000).
Tak więc złote medale możemy wziąć w cudzysłów. Niemniej jednak jest to wyjątkowe uhonorowanie o którym marzy każdy sportowiec.
Srebrny medal.
Srebrne medale olimpijskie odlane są z srebra. W przypadku wynagradzania drugiego miejsca na olimpiadach zawodnicy otrzymują medal odlany z kruszcu adekwatnego do jego koloru oraz nazewnictwa. Odznaczenie to również musi być najwyższej próby srebra (925-1000) lecz w odróżnieniu do medalu złotego nie mamy tu domieszki żadnych innych metali szlachetnych.
Brązowy medal.
Trzecie miejsce na podium, medal koloru brązowego. W przypadku tej nagrody również mamy do czynienia ze stopem różnych metali. Najczęściej jest to mieszanka miedzi, cyny oraz cynku jak w przypadku medali z Vancouver. Jest to zdecydowanie najmniej wartościowe odznaczenie, oczywiście tylko i wyłącznie biorąc pod uwagę cenę rynkową wykonanego produktu po przetopieniu. Każde wyróżnienie na Igrzyskach Olimpijskich to sięgnięcie po marzenia i poczucie spełnienia celu na który pracuje się całe życie.
Wyglądu Medalu Olimpijskiego.
Prezentacja i wygląd medalu olimpijskiego leży w gestii komitetu organizacyjnego danych Igrzysk Olimpijskich.
Organizatorzy nie mają jednak wolnej ręki przy projektowaniu wyróżnień dla najlepszych sportowców świata ponieważ każdy projekt, awers oraz rewers zaakceptować musi MKOl czyli International Olympic Committee. Międzynarodowa organizacja która założona została w 1896 roku czyli miała swój początek razem w pierwszymi nowożytnymi igrzyskami.
Komitet ten kieruje Igrzyskami, organizując je co dwa lata oraz ma decydujące zdanie także w kwestii wyglądu.
Medale muszą spełniać normy wyznaczone przez MKOl takie jak:
– Średnica medalu która musi mieć przynajmniej 60 milimetrów, ostatnie Igrzyska (w momencie powstawania artykułu) w Tokio to wyróżnienia o średnicy ponad 80 milimetrów.
– Grubość. Organizator musi wykonać medal który będzie miał przynajmniej 3 milimetry grubości, posługując się igrzyskami z 2020 roku, w Tokio medale miały nawet do 1,2 cm grubości.
– Szarfa to kolejne konieczne kryterium MKOl. Medal musi być zawieszany i posiadać personalizowaną wstążkę.
W tematyce wyglądu medalu przyjęła się zasada dzięki której od 1928 roku do 2000 awers miał niezmienny wygląd, projektowany na nowo był tylko rewers. Jednak w 2004 roku zdecydowano się nieco odświeżyć wygląd medali i przyjął się nowy projekt który obowiązuje do dnia dzisiejszego (widoczny na obrazku po prawej). Zobaczyć na nim możemy Nike trzymającą gałązkę palmy i zstępującą na stadion. W tle widoczny jest Akropol a nad boginią zwycięstwa ujrzymy olimpijskie koła oraz nazwę i datę imprezy sportowej.
Medale na igrzyska 2020 w Tokio wykonano z recyklingu, idąc ramie w ramie z trendem EKO. Przetopiono metale z zużytych i starych urządzeń elektrycznych jak telefony czy tablety.
Wartość medali olimpijskich. Gratyfikacje związane z medalem na olimpiadzie.
Wartość krążków olimpijskich ciężko jest przełożyć na jakiekolwiek pieniądze. Spełnione marzenia, dla wielu sportowców zapewne jest to trofeum bezcenne. Podium na igrzyskach to życiowe spełnienie sportowca, zaliczone jedno z największych wyzwań jakie stawia przed sobą profesjonalny sportowiec. Jednak jeśli podejdziemy do sprawy rzeczowo, możemy wyliczyć z jakimi gratyfikacjami pieniężnymi wiążą się Igrzyska Olimpijskie.
Złoty medal po przetopieniu to w zależności od wydarzenia i wielkości to około 600 – 900 $. Srebro to około 300 – 500 $ a brąz w zależności od igrzysk to około 5-10 $ za medal. Tym samym widzimy iż wartość rzeczowa w żaden sposób nie odzwierciedla wartości rzeczywistej, dumy i sławy jaką daje to wyróżnienie.
Dodatkowo Polscy medaliści mogą liczyć na nagrody pieniężne z ministerstwa sportu. Za złoto dostaną 64 400 zł, za srebro 46 000 zł, za brąz 36 800 zł (stan na 20.02.23).
Zdarza się również iż sportowcy oddają swoje medale na rzecz różnych aukcji charytatywnych czy licytacji na szczytne cele.
Najdroższe medal w historii to złoto Jessego Owensa zdobyte w Berlinie w 1936 roku. Zapłacono za nie 1,46 mln $. Medale dla czarnoskórego człowieka w Berlinie obaliły mit związany z wyższością Aryjczyków nad innymi rasami i gatunkami człowieka. Za pierwszy medal nowożytnych Igrzysk Olimpijskich zapłacono kwotę 180 000 $.
Jak widzimy więc wartość medali jest ciężka do oszacowania a wielkie wpływ mają okoliczności w jakich zostały zdobyte medale czy ich znaczenie historyczne.
Polscy Złoci Medaliści Igrzysk Olimpijskich.
Letnie Igrzyska.
Igrzyska Olimpijskie to również medale dla Polaków. Kto z naszych wybitnych sportowców wspiął się na szczyt i udało mu się zdobyć trofeum na najważniejszej imprezie sportowej na świecie – Polscy złoci medaliści Igrzysk Olimpijskich:
Amsterdam 1928 rok – Halina Konopacka (rzut dyskiem).
Los Angeles 1932 rok – Janusz Kusociński (bieg 10 000 m.), Stanisława Walasiewicz (bieg na 100 m.).
Na następne złoto dla Polski musieliśmy czekać aż 20 lat. W międzyczasie nie odbyły się Igrzyska Olimpijskie z powodu działań wojennych w 1940 i 1944 roku.
Helsinki 1952 rok – Zygmunt Chychła (boks).
Melbourne 1956 rok – Elżbieta Duńska-Krzesińska (skok w dal).
Rzym 1960 rok – Zdzisław Krzyszkowiak (bieg 3000 m. z przeszkodami), Józef Szmidt (trójskok), Kazimierz Paździor (boks), Ireneusz Paliński (podnoszenie ciężarów).
Tokio 1964 rok – Teresa Ciepły, Irena Kirszenstein-Szewińska, Halina Richter-Górecka-Herrmann, Ewa Kłobukowska (sztafeta 4×100 m.). Józef Szmidt (trójskok),
Egon Franke (indywidualny turniej we florecie), Józef Grudzień, Jerzy Kulej, Marian Kasprzyk (boks). Waldemar Baszanowski (podnoszenie ciężarów).
Meksyk 1968 – Jerzy Pawłowski (indywidualny turniej w szabli), Irena Kirszenstein-Szewińska (bieg 200 m.), Jerzy Kulej (boks), Józef Zapędzki (strzelanie z pistoletu sylwetkowego), Waldemar Baszanowski (podnoszenie ciężarów).
Monachium 1972 – Złoty Medal w piłce nożnej. Złoty Medal w drużynowym turnieju we florecie mężczyzn. Józef Zapędzki (strzelanie z pistoletu sylwetkowego), Witold Woyda (indywidualny turniej we florecie), Władysław Komar (pchnięcie kulą), Zygmunt Smalcerz (podnoszenie ciężarów), Jan Szczepański (boks).
Montreal 1976 – Irena Szewińska (bieg na 400m.), Jacek Wszoła (skok wzwyż), Tadeusz Ślusarski (skok o tyczce), Janusz Peciak (pięciobój nowoczesny). Kazimierz Lipień (zapasy), Jerzy Rybicki (boks), drużyna Siatkówki mężczyzn.
Moskwa 1980 – Bronisław Malinowski (bieg na 3000 m. z przeszkodami), Władysław Kozakiewicz (skok o tyczce), Jan Kowalczyk (jeździectwo).
Seul 1988 – Waldemar Legień (judo), Arkadiusz Skrzypaszek (pięciobój nowoczesny), drużyna Pięcioboju Nowoczesnego.
Barcelona 1992 – Waldemar Legień (judo), Arkadiusz Skrzypaszek (pięciobój nowoczesny), drużyna Pięcioboju Nowoczesnego.
Atlanta 1996 – Renata Mauer (strzelectwo), Andrzej Wroński (zapasy), Ryszard Wolny (judo), Włodzimierz Zawadzki (zapasy), Mateusz Kusznierewicz (żeglarstwo), Robert Korzeniowski (chód na 50 km.).
Sydney 2000 – Robert Korzeniowski (chód na 50 km., chód na 20 km.), Robert Sycz, Tomasz Kucharski (wioślarstwo dwójek), Renata Mauer-Różańska (strzelectwo), Kamila Skolimowska (rzut młotem), Szymon Ziółkowski (rzut młotem).
Medale dla Polaków w XXI wieku.
Ateny 2004 – Robert Korzeniowski (chód na 50 km.), Robert Sycz, Tomasz Kucharski (wioślarstwo dwójek), Otylia Jędrzejczyk (pływanie – 200m. stylem motylkowym)
Pekin 2008 – Tomasz Majewski (pchnięcie kulą), Czwórka Podwójna w Wioślarstwie, Leszek Blanik (skok przez stół).
Londyn 2012 – Tomasz Majewski (pchnięcie kulą), Adrian Zieliński (podnoszenie ciężarów).
Rio De Janeiro 2016 – Anita Włodarczyk (rzut młotem), Magdalena Fularczyk-Kozłowska, Natalia Madaj (wioślarstwo – dwójka podwójna).
Tokio 2020 – Anita Włodarczyk (rzut młotem), Wojciech Nowicki (rzut młotem), Dawid Tomala (chód na 50 km.), Sztafeta mieszana 4×400 metrów.
Zimowe Igrzyska.
Sapporo 1972 – Wojciech Fortuna (skoki narciarskie).
Vancouver 2010 – Justyna Kowalczyk (biegi narciarskie – ze startu wspólnego na 30 km.)
Soczi 2014 – Zbigniew Bródka (łyżwiarstwo szybkie – 1500m.), Justyna Kowalczyk (biegi narciarskie – bieg na 10 km.), 2 medale – Kamil Stoch (skoki narciarskie, duża skocznia, normalna skocznia).
PyeongChang 2018 – Kamil Stoch (skoki narciarskie).
Pierwsze złoto olimpijskie dla Polski.
Pierwszy odlany medal olimpijski dla reprezentacji Polski to dzień 31 lipca 1928 roku. Wyróżnienie to przypadło Halinie Konopackiej, urodzonej w sportowej rodzinie w Rawie Mazowieckiej w 1900 roku. Patriotyzm i sport – dwie wartości którym poświęcała się zawodniczka która zaczęła nie od lekkoatletyki na którą trafiła przypadkowo, lecz od narciarstwa. Sportsmenka była 7 krotną rekordzistką świata i multimedalistką Polskich imprez lekkoatletycznych.
W Amsterdamie pierwszy raz w historii dopuszczono kobiety do rywalizacji w lekkiejacletyce, wiązało się to z wieloma głosami sprzeciwu, między innymi ze strony Watykanu.
Oprócz zdobytego złotego medalu Halina Konopacka ustanowiła złotym rzutem rekord świata. Została również uznana Miss Igrzysk Olimpijskich w 1928 roku.
Polskie Medale i Statystyka Medalowa.
Klasyfikacja medalowa wszech czasów biorąc pod uwagę letnie oraz zimowe igrzyska olimpijskie.
| KRAJ | ZŁOTO | SREBRO | BRĄZ | ŁĄCZNIE |
|---|---|---|---|---|
| 1.USA | 1127 | 907 | 794 | 2828 |
| 2.ROSJA | 726 | 593 | 591 | 1910 |
| 3.NIEMCY | 578 | 589 | 587 | 1754 |
| 4.WIELKA BRYTANIA | 274 | 299 | 310 | 883 |
| 5.FRANCJA | 248 | 276 | 316 | 840 |
| 6.WŁOCHY | 246 | 214 | 241 | 701 |
| 7.CHINY | 237 | 195 | 176 | 608 |
| 8.SZWECJA | 202 | 216 | 234 | 652 |
| 9.NORWEGIA | 188 | 174 | 158 | 520 |
| 10.WĘGRY | 176 | 149 | 173 | 498 |
| 21.POLSKA | 75 | 91 | 140 | 306 |